Το κόμμα δεν μπαίνει απλώς «εκεί που παίρνουμε ανάσα». Βοηθά να ξεχωρίζουμε μέρη της πρότασης και να καταλαβαίνουμε τη σχέση τους.
Το χρησιμοποιούμε, για παράδειγμα, σε μια απαρίθμηση: «Πήρα τετράδιο, μολύβι και γόμα». Το βάζουμε και μετά από μια δευτερεύουσα πρόταση που προηγείται: «Όταν τελειώσει το μάθημα, θα φύγουμε».
Δεν χωρίζουμε συνήθως με κόμμα το υποκείμενο από το ρήμα: γράφουμε «Οι μαθητές διαβάζουν» και όχι «Οι μαθητές, διαβάζουν».
Μικρή άσκηση: βάλε το κόμμα στη σωστή θέση — «Αν έχεις χρόνο έλα μαζί μας».